Het is vandaag zondag en de zon schijnt heerlijk, het is de laatste dag van de vakantie. Deze vakantie heeft het zoveel geregend, dat Piepie Muis dacht dat zij in een zwembad woonde in plaats van in het mooie Grote Hazelbos.
Vandaag wil zij iets leuks doen. Ze loopt al gewassen en aangekleed de keuken binnen en mama en papa Muis vallen bijna van hun stoel van schrik.
“Wat zie ik nu, zegt papa, is onze Piepie al gewassen en aangekleed? Het is een wonder moeder dat onze dochter zo maar voor onze neus staat.”
“Toe vader, plaag haar niet zo, het is tenslotte haar laatste dag van de vakantie.”
Mama Muis kijkt naar de brief die postbode Gerrit Ekster is komen brengen.
Hij gaf die brief af en zei:
“Nou luitjes, deze brief was onder de krant blijven liggen, anders hadden jullie deze envelop al eerder gekregen. Ik ga maar gauw verder, want er lagen nog best veel brieven en kaarten onder die krant.”
Hij vliegt de deur uit en ze horen hem nog lang zuchten. Gerrit Ekster is niet meer één van de jongste en zeker niet de snelste in het Grote Hazelbos.

Moeder kijkt haar dochter aan en zegt:
“Piepie er is een brief gekomen die we vorige week al moesten krijgen.”
Ze zucht nog eens diep en kijkt haar man aan, maar die doet net of hij het niet ziet en smeert een beschuitje met veel honingboter en bloemetjeshagel. Piepie kijkt begerig naar de beschuit, maar papa eet deze helemaal alleen op.
“Piepie, gaat mama Muis verder, we hebben nog familie in de Ardennen wonen, dat is een heel groot bos met veel bergen. Nu is mijn zuster Liesje daarheen verhuisd met haar man, Guus Grijze Muis. Ze hebben ook een zoontje, Lambiekske dat is jouw neefje en die is zes jaar.”
Piepie zit met open mond te luisteren. Daar had mama nog nooit over verteld.
“Nu is mijn zuster erg moe en moet drie maanden rust houden. Ze gaat daarvoor naar een sanatorium, een ziekenhuis voor mensen die veel rust nodig hebben. Oom Guus werkt in een bierbrouwerij, een fabriek waar bier wordt gemaakt en die kan niet alleen voor Lambiekske zorgen. Nu komt je neefje hier drie maanden logeren en gaat hier ook naar de Alle Dieren School. Hij zit thuis in groep twee, nu komt hij hier ook in groep twee bij juffrouw Loes de Poes.”
“O, maar die is ook heel erg lief hoor,” zegt Piepie met een blij gezicht. Vorig jaar had zij deze juffrouw in groep twee.
Mamma lacht om het blije gezicht van haar dochter.
“Oom Guus komt hem vandaag al met de Ganzenexpress brengen en gaat vanmiddag weer naar tante Liesje toe. De Ganzenexpress is een vliegdienst van ganzen die door heel veel landen vliegen.
Kom, eerst gaan we naar de kerk, want het is zondag. “
“Nee, ik wil niet naar de kerk. Het is de laatste dag van de vakantie en de zon schijnt zo lekker. Laten we naar oom Johan gaan en daar op het terras een glaasje honinglimonade drinken.”
Piepie kijkt haar ouders verontwaardigd aan.
“Wat krijgen we nou, zegt papa, wil jij niet naar de kerk? Luister eens even goed jongedame, jij bent nog veel te jong om iets te willen.”
Huilend rent Piepie naar haar kamertje en snikt het uit. Mama is inmiddels naar boven gegaan en probeert haar dochter te troosten.
Even later komen de twee dames naar beneden en papa wil iets zeggen, maar mama schudt haar hoofd.

Ze lopen met hun drietjes over het Grote Pad naar de Alle Dieren Kerk.
Het is vandaag flink druk en papa en mama groeten veel die ze kennen. De dominee heeft het vandaag over de uittocht uit Egypte.
“Tijdens die tocht was God altijd aanwezig, overdag in een wolk en ’s nachts in een vuurkolom. Iedereen was blij, maar ze werden ook boos, want het duurde allemaal veel te lang. Wij mensen zijn ook wel eens boos omdat wij iets willen wat niet kan op dat moment. Ik kan me voorstellen dat veel mensen vandaag liever in de zon wilden zitten dan hier in de kerk.”
Piepie knijpt haar moeder in haar hand en die knijpt zachtjes terug.

Na de kerkdienst gaan ze naar het centrum en zien dat oom Johan het terras buiten heeft staan. Wimpie Lachduif zit daar ook met zijn ouders en al gauw zijn de grote mensen met elkaar in gesprek over de preek.
“Hoi Piepie,” zegt Wimpie, “balen hè dat we morgen weer naar school moeten?”
Piepie knikt en zegt:
“Wij zijn aan het wachten op de Ganzenexpress. Er komt een neefje bij ons logeren die helemaal in de Ardennen woont. Ik zal morgen aan juffrouw Kitty Kikker vragen, waar de Ardennen precies liggen.”
“Nou, dat is ook wat, zegt Wimpie verbaasd, wij wachten ook op de Ganzenexpress want mijn oma, de moeder van mijn moeder, komt een week op bezoek. Dat is de enige Lachduif die veel huilt.”
Piepie kijkt Wimpie aan en denkt: ‘dat zal wel weer een grapje van hem zijn, want Wimpie maakt altijd maar grapjes.’
Mama Muis roept Piepie dat de honinglimonade warm staat te worden en wil haar vertellen over de oma van Wimpie die ook met de Ganzenexpress aankomt vandaag.
“Piepie, weet jij wie vandaag ook met de Ganzenexpress aankomt?”
“De oma van Wimpie Lachduif.” zegt Piepie en pakt haar glas drinken.
 Even later komen er twee ganzen aanvliegen, één van links en de ander komt van rechts. Op de linkergans zitten oom Guus en Lambiekske en op de rechter de oma van Wimpie, die inderdaad zit te huilen.

Iedereen knuffelt elkaar en Piepie en Lambiekske draaien een beetje om elkaar heen en Piepie denkt dat deze jongen best kan meevallen en Lambiekske vindt zijn nichtje best aardig voor een meisje.
Ze lenen van oom Johan een handkar om de koffers op te zetten en gaan op weg naar het huis van Piepie. Wimpie loopt met zijn ouders en zijn nog steeds huilende oma de andere kant op. Piepie en Wimpie zwaaien nog even naar elkaar.

“Hoe was de vlucht?” vraagt papa aan oom Guus en die antwoordt dat er geen vertragingen waren geweest.
“Hoe is het met Liesje?” vraagt mama en oom Guus kijkt zorgelijk:
“Niet zo best Maria, ze is gauw moe en ligt hele dagen op bed. Ik hoop dat die maanden in het sanatorium haar goed zullen doen.
Thuis aangekomen krijgt iedereen een kadootje uit de Ardennen.
Papa krijgt een doos met 6 flesjes bier, mama krijgt een doosje bonbons en Piepie krijgt een pop.
“Die flesjes bier zal ik mij goed laten smaken.” zegt papa en likt zich nu al om zijn mond.
“Nou, die bonbons ruiken heerlijk. Die bewaar ik voor later,” zegt mama.
“Een hele mooie pop,” zegt Piepie en drukt de pop nog eens extra hard tegen zich aan.

Ze gaan allemaal naar de zolder om het kamertje van Lambiekske te bekijken en oom Guus vindt het niet tegenvallen.
“Allez Lambiekske, dat is toch een schoon kamertje, groter dan thuis.”
Lambiekske knikt blij en is ook verdrietig dat hij drie maanden zijn moeder niet zal zien.
Mama Muis ziet de tranen in zijn ogen en drukt de jongen even tegen zich aan.
“Ja Guus, dit kamertje heb ik vorige week nog een goed gepoetst, dus de kamer is zeker schoon.”
Mama kijkt verbaasd naar het lachende gezicht van Guus.
“Maria, schoon zeggen wij in de Ardennen tegen mooi. Schoon heet bij ons proper.”
Ze moeten allemaal hartelijk lachen en gaan naar beneden om in de tuin te gaan lunchen.

Helaas komt al gauw het moment van afscheid nemen. Ze gaan weer terug naar het centrum waar de Ganzenexpress al op oom Guus staat te wachten. Hij geeft eerst mama Muis een klapzoen op haar wang en papa Muis krijgt een klap op zijn schouder, daarna krijgt Piepie een knuffel en fluistert hij haar iets in het oor. Piepie knikt blij.
Daarna knuffelt hij zijn zoontje nog eens extra, veegt de tranen uit zijn ogen en stapt dan op en vliegt weer terug naar de Ardennen
“Wat zei oom Guus tegen jou?” vraagt mama Muis.
“Of ik een beetje op Lambiekske wilde passen. Natuurlijk wil ik dat doen, want ik ben tenslotte ouder.”
Mama Muis knuffelt haar kleine grote meid en knuffelt ook haar neefje, want die zal het ook nog moeilijk krijgen.

Wordt vervolgd

HTML clipboard

Dit knutselwerkje bestaat uit een leeuwenkop en een achtergrond. Ik heb de achtergrond op gekleurd karton geprint en de leeuwenkop op wit karton 160 grams. Vervolgens de leeuwenkop ingekleurd en rondom uitgeknipt. Dit moet ook met de andere onderdelen gebeuren. Maak een gaatje in de achtergrond waar het rondje zit of zorg dat er een plakhaakje op de achterkant wordt bevestigd of plak er een lusje achter.

Ik heb een houten wasknijper geplakt op de rechthoekige strook op de achtergrond met de knijpkant naar boven, dit kan iedereen natuurlijk zelf bepalen. Plak vervolgens het hoofd van de leeuw op de wasknijper en plak een schrijfblokje/boekje in het midden onder de leeuwenkop. Ik heb het boekje bij mijn voorbeeld met de bovenkant tegen de middenstreep van de achtergrond geplakt. Ik heb schrijfblokjes van de action gebruikt maar het kost wat moeite om deze boekjes vast te lijmen omdat het boekje geen stevige achtergrond bevat. Maar het wil wel, toch is het verstandig om het zelf even te testen of naar andere memoblokken uit te kijken. En natuurlijk is er de optie om de wasknijper naar beneden gericht te plakken en dan kunnen de vaders daar belangrijke dingen tussen knijpen waar ze om moeten denken. Knijp eerst het gedichtje tussen de knijper.
Ik was de snorharen vergeten zoals te zien zal zijn op de foto. De snorharen kunnen op diverse manieren gemaakt worden, dat kan getekend worden, maar ook met bijvoorbeeld raffia of visdraad (nylondraad) door de gaatjes gestoken worden. Ik ben vergeten dit te testen, maar ik ga er vanuit dat de meeste mensen daar zelf wel een weg mee weten.

DOWNLOAD WERKBLAD

Dit knutselwerkje heb ik gemaakt als een soort doosje in een leuk model om iets in te stoppen. Wij kiezen in dit geval zelf voor een spons (geen schuurspons) of poetsdoekje waar de vaders hun auto of fiets mee kunnen schoonmaken. Het gaat natuurlijk maar om een eenvoudig cadeau. Er kan ook gewoon iets lekkers in, vaders houden ook wel van koeken bijvoorbeeld.

Knip de twee modellen uit. En vouw de zijstroken en de onderstrook naar achteren. Doe lijm op de plakstroken van de auto met de kinderen erin en schuif vervolgens het geheel binnenin het deel van de auto met de vader. De plakstroken van de auto met daarin de kinderen worden dus aan de binnenzijde van de plakstroken van de auto met de vader geplakt. Nu heb je een soort tasje/bakje. Dit model is ook al leuk om zo te geven, eventueel kunnen kinderen er nog een tekening in stoppen o.i.d.
Het nummerbord bevat Pa 7 x 70 (tot 7 maal 70 maal vergeeft papa zijn belhamels hun zonden, net zoals de Vader in de hemel papa’s fouten vergeeft)

Ik heb drie gedichtjes meegeleverd en ga er vanuit dat mensen het zelf naar wens aanpassen of bedenken. Ik doe gewoon een voorzet en laat mensen vrij om het naar wens te gebruiken of zelf iets te bedenken en er voor in de plaats te doen. Het gedichtje kan in de auto of er aan gemaakt worden met een lintje.

DOWNLOAD WERKBLAD

HTML clipboard

Deze knutsel bestaat uit een gereedschapskistje met een gedichtje. Dit gedichtje staat op een toepasselijk model kaartje met twee hamers.

Het is de bedoeling dat de flappen en delen van het kistje allemaal op de vouwlijnen gevouwen worden. Daarna lijm je de zijvlakken over elkaar heen en heb je een kistje. Op de voorzijde van het kistje zie je een gat met twee lijnen erin. Prik of knip de lijntjes in en stop een zakdoek in het kistje (papier of stof (heel goedkoop bij bijv. de zeeman). Laat een puntje van de zakdoek uit het gat op de voorkant van het kistje steken. Stop het kaartje bij het kistje in en knijp vervolgens de bovenvlakken tegen het hamerkaartje aan en doe er een nietje in of een lintje doorheen. Ik had bij ons aan weerszijden de zakdoek door de gaatjes gedaan en vervolgens aan elkaar geknoopt, dat is ook een optie.

DOWNLOAD WERKBLAD

HTML clipboard

Dit knutselwerkje bestaat uit een schatkistje en viel erg goed in de smaak.
Kleur de plaatjes in en knip vervolgens de kubus en het poppetje met een plateau uit. Knip het kistje in op de blauwe pijlen. Dus tot aan het middenvlak en niet verder. Vouw vervolgens alle lijnen om zodat het model van een kistje ontstaat. (zie foto)
Vouw vervolgens de plakstroken achter de plaatjes met Dagobert Duck en plak of niet het aan elkaar. Nu heb je een schatkistje, plak het kistje in het midden van het plateau en plak vervolgens het poppetje weer boven op het kistje. Met de handen tussen de flappen met daarop het woord schatkist. Nu duikt de vader dus in de kist met muntdrop. Dat poppetje hoeft natuurlijk niet en mag weggelaten worden, maar ik vond het zelf wel leuk.

Ik heb nog een versie in kleur erbij geleverd, zo hebben wij het gemaakt op de zondagschool, maar omdat ik weet dat niet iedereen in kleur print, zeker vanwege de inktkosten, heb ik zelf wat plaatjes geprobeerd na te tekenen en een zwart wit versie meegeleverd. Ook de zwart wit versie lijkt heel leuk als het af is. Je kunt het onderplateau ook op gekleurd karton printen. Ik heb overigens alles op 160 grams papier geprint zodat het niet te slap is.

DOWNLOAD WERKBLAD

Dit knutselwerkje hebben wij een paar jaar geleden gemaakt en was een topper. Zeker omdat het heel leuk lijkt als het af is. En daarnaast werd de tekst erg gewaardeerd. Ik heb mijn zoon een rotspartij laten maken met een programma en vervolgens de tekst erboven gezet en alles in een model geplaatst. Voor de bodem heb ik een grasplateautje gemaakt en een jongen of meisje even afhankelijk van het kind.

Kleur de achtergrond (lucht) in en kleur ook het grasplateautje in en kleur één van de poppetjes. Knip vervolgens de achtergrond rondom uit, knip het grasplateau uit (eventueel het grasrandje weglaten. Knip een poppetje uit. Onderaan de achtergrond zitten plakstrookjes, die moeten naar je toegevouwen worden. Het grasrandje moet ook omgevouwen worden naar boven en dan zal dus het randje nog gekleurd moeten worden want nu zal er een wit randje zichtbaar worden, tenzij je dit op groen karton print. Het poppetje heeft twee plakstroken die je naar achteren vouwt.
Plak eerst het plateautje aan de achtergrond met rotsen vast. De rotsen buig je om het plateautje heen. Ik doe eerst lijm op de plakstroken en leg het gras in het midden over de middelste plakstroken, vervolgens buig ik de achtergrond langs het grasplateau en ik heb voor het gemak de voorste twee, dus links en rechts even het laatste plakstrookje met een nietmachine vastgeniet, dan blijft het goed zitten. Het poppetje heb ik wat rondlopend gelijmd vlak voor de achtergrond en toen een steen als kei genomen en die voor het poppetje vastgeplakt met dubbele plak. Het is wel lastig om een steen te lijmen, dit kan met een lijmpistool, maar is voor de kinderen te gevaarlijk, dikke dubbele plak is een optie welke ik heb gebruikt. Dit kunt u zelf even testen, wat voor u het beste werkt.

DOWNLOAD WERKBLAD

Dit knutselwerkje bestaat uit een mobiele telefoon. Het is vrij eenvoudig en kost weinig werk. Ik heb het op gekleurd karton uitgeprint. Kinderen hoeven het alleen buitenom uit te knippen. Vervolgens op de randen omvouwen en op het laatste vlak (de derde blanco) lijm te doen.

Het derde vlak is dus de plakstrook en wordt onder de afbeelding van de mobiele telefoon geplaakt. De onderste strookjes worden ook omgevouwen en op elkaar gelijmd, nu heb je een telefoon doosje. Wij deden daar een reepje in en bovenin een lintje met het gedichtje. Het gedichtje kan ook gewoon in de telefoon geschoven worden.

DOWNLOAD WERKBLAD

Dit werkje bestaat uit een hoofd en een tong. Kleur het geheel mooi in en knip het buitenom uit. Er is natuurlijk maar één tong nodig voor dit hoofd, maar ik heb voor het kopiëren voor meerdere kinderen een paar extra op het blad gezet.
Knip het hoofd uit en ook de tong (buitenom).

Maak een gleuf tussen de tanden van de man en schuif de strook naar binnen en plak het vast, zorg er voor dat het gedichtje leesbaar blijft. Wij hebben als cadeautje een kam aan de vaders gegeven en die hebben we met dubbele plak vastgemaakt net boven de mond, de kam werd dus een snor. Wanneer u dat te prijzig vindt dan is het ook mogelijk een zelf een kam te maken van karton. Het hoofd kan nog versierd worden met bijvoorbeeld een hoed, haren van wol enz. maar dat is ook afhankelijk van tijd enz.

DOWNLOAD WERKBLAD

Het is meivakantie in het Grote Hazelbos, maar het regent en het is koud. Echt geen weer om gezellig buiten te spelen.
“Mama, ik verveel me heel erg vandaag. Ik zou het liefst op school zitten.”
Moeder Muis kijkt met een vertederende blik naar haar dochter en zegt:
“Dat klinkt niet echt aardig. In mijn jeugd was het ook niet altijd mooi weer en toch verveelden wij ons niet. Wij deden touwtjespringen, tikkertje, verstoppertje, walnoot trappen en bomen klimmen. Waarom ga je niet met Cas de Muis van hiernaast buiten spelen.”
Piepie kijkt haar moeder aan en zegt zuchtend”
“Cas en zijn ouders zijn op vakantie in het Spaanse Bos. U hebt ze zelf nog uitgezwaaid. Zelfs Zus Konijn is op vakantie naar Konijnenveld.”
“Ja, kind het gaat niet zo goed op het werk van vader, daardoor komt er minder geld binnen. Hij is vandaag bij oom Johan het magazijn aan het opruimen om iets extra’s te verdienen.”
Piepie loopt naar buiten en denkt: ‘Bah, wat is het vervelend allemaal.’

Buiten ziet ze haar vader aankomen fietsen om te komen eten. Achterop zijn fiets heeft hij een pakje liggen. Piepie wordt nu wel heel erg nieuwsgierig en vraagt:
“Wat is dat papa?”
“Niks voor nieuwsgierige meisjes. Kom we gaan eten.”
Vader Muis stapt van zijn fiets, pakt het pakje en legt die in het schuurtje en doet die op slot. Piepie knapt bijna van nieuwsgierigheid, ja, ze moet er zelfs van plassen en rent hard naar het toilet.
Vader is naar binnen gegaan en zegt:
“Vrouw, wat ruikt het hier lekker naar eikeltjespannenkoeken. Het water loopt uit mijn mond.”
Hij doet net of er water uit zijn mond loopt en veegt zogenaamd zijn mond schoon. Zijn vrouw loopt op hem af en geeft hem een zoen en zegt:
“Jij werkt zo hard dat je wel iets lekkers hebt verdiend.”
 Piepie komt ook weer binnen en vraagt met haar liefste stemmetje:
“Wat zit er in dat pakje papa?”
“O. niets” zegt papa en geeft zijn vrouw een knipoog. Zij weet ook niet wat er in dat pakje zit, maar doet net of ze het wel weet.
“Aan tafel de eikeltjespannenkoeken zijn klaar.”
Tijdens het eten vertelt papa over zijn werk in het magazijn van oom Johan.

Na het eten lopen ze allemaal naar het schuurtje toe en mama en Piepie kijken hoe papa het pakje openmaakt. Er komen twee schoentjes uit waar onder elke schoen vier walnoten zo zijn vastgemaakt dat ze niet vastzitten, maar vrij kunnen rollen. Piepie is naar haar vader gelopen en vraagt:
“o wat mooi, wat is het precies papa?”
Papa en mama lachen allebei en dan zegt papa:
“Dit zijn walnootskates en die heb ik net uitgevonden en vanmiddag gaan we er meer maken om in de winkel te verkopen. Hier probeer maar eens.”
Papa geeft Piepie de schoentjes en mama helpt met aantrekken. Wat wiebelig gaat Piepie staan en dan zoeft ze weg van het schuurtje en maakt een rondje om het huis.
“Wat gaaf is dit papa. Het gaat super.”
Ze geeft haar vader zo’n dikke kus tot ze die wel in het Spaanse Bos kunnen horen.
“Vanmiddag ga ik over het Grote Pad naar het centrum om ze aan Eekie Eekhoorn te laten zien. Mag het mama?”
Ze kruipt bij haar moeder op schoot die lachend zegt:
“Als je maar uitkijkt want je hebt ze net vijf minuten.”
Piepie knikt en zoeft weg.

Op het Grote Pad ziet ze Flip de Haas waar ze naast zit op school. Ze zoeft naar Flip toe en merkt dat ze met de walnootskates bijna net zo groot is als hij en ziet nu pas hoe knap deze jongen is. Ja, ze wordt zelfs een beetje verliefd op Flip.
“Ha, die Piepie, wat ben jij groot geworden. Groeiappeltjes gegeten?”
Flip lacht het hardst om zijn grapje en Piepie lacht ook mee.
“Nee slimpie, ik heb walnootskates die mijn vader heeft uitgevonden.”
Ze zoeft van hem weg en draait keurig om en zoeft weer terug. Haar rokje waait een beetje op door de draai en de snelheid. Flip kijkt vol bewondering naar Piepie en denkt: ‘ze ziet er best leuk uit die Piepie.’ Ook hij wordt een beetje verliefd.
“Nou, wat vind je ervan, gaaf hé?”
Piepie kijkt Flip met glinsterende ogen aan. Die knikt en zegt:
“Kom we gaan naar het Derde Ooster Pad, want daar is het vlak en kun je heel hard rollen. Ik ren wel met je mee.”
Zo gezegd zo gedaan. Piepie weet niet waar het Derde Ooster Pad is, want aan die kant van het Grote Hazelbos is ze nog nooit geweest. Toch gaat ze mee. O, o, wat zullen mama en papa daarvan zeggen?

Na zeker een kwartier rollen komen ze bij een stuk bos aan die heel donker is. Daar ziet Piepie een bordje met ‘Derde Ooster Pad’ en ze ziet dat de bodem helemaal vlak is. Ze denkt niet meer aan haar ouders en zoeft over de gladde bodem en Flip geeft haar een hand en holt met haar mee. Af en toe kijkt ze stiekem naar Flip en voelt zich het gelukkigste meisje in het hele Grote Hazelbos. Ze steken een paar keer een kruising over, gaan dan weer links, dan weer rechts tot ze bij een grote natte vlakte komen. Er staat een bordje waarop staat: ‘Het Duistere Moeras. Verboden toegang.’
“Flip, hoe komen we nu weer thuis?”
Angstig kijkt Piepie haar vriendje aan. Deze haalt zijn schouders op en gaat op een bankje zitten. Het wordt al een beetje donker. Piepie gaat dicht naast hem zitten en omdat ze hard hebben gezoefd en gehold, zijn ze wat moe geworden en vallen in slaap.

Intussen is vader Muis klaar met zijn werk bij oom Johan en kijkt op het marktplein om te kijken of Piepie daar nog aan het spelen is. Als hij haar niet ziet fietst hij naar huis en komt Eekie Eekhoorn tegen en vraagt:
“Heb je gezellig met Piepie gespeeld?”
“Ik heb Piepie vandaag niet gezien, mijnheer Muis.”
Vader Muis wordt nu toch wel wat ongerust en fietst gauw naar huis.
Zijn vrouw wacht hem daar al op en zegt:
“Heb jij Piepie meegenomen, want ze is nog niet thuisgekomen.”
Het begint nu echt donker te worden en de ouders van Piepie kijken elkaar ongerust aan.
“Ik ga naar Hans Gans, de boswachter, die naast oom Johan boven het bureau woont.”
Rinus Muis springt op zijn fiets en rijdt hard naar het huis van de boswachter.
Het bureau is gesloten en Rinus trekt aan de lange bel.
Hans Gans komt aangewaggeld en zegt:
“Muis, voor een brand te melden moet je bij de brandweer zijn.”
Hij lacht er zo hard bij dat zijn hele onderbuik van links naar rechts schudt.
Rinus pakt de boswachter bij zijn stropdas en zegt:
“Mijn dochter Piepie is al sinds vanmiddag weg. Niemand heeft haar gezien en nu moet jij niet zo’n flauwe grapjes maken.”
Hans Gans kijkt een beetje beteuterd en ziet dan mijnheer de Haas op zich afkomen rennen.
“Flip is zoek.” hoort hij de Haas al van verre roepen.
Hijgend zegt mijnheer de Haas:
“Flip is zoek. Hij is niet thuisgekomen om te eten en dat is nog nooit gebeurd.”
“Piepie is ook nog niet thuis gekomen.”
Zegt mijnheer Muis.
“Kom nu eerst maar eens mee naar binnen, dan gaan we eens kijken waar ze kunnen zijn.”
Hans Gans waggelt naar binnen en de andere twee lopen achter hem aan.
Hans gaat achter een bureau zitten waarop een kaart ligt van het Grote Hazelbos. Hij pakt drie dennennaalden en prikt die op de kaart.
“Bij deze naald zijn we nu, bij deze naald woont Muis enbij deze  hier de Haas. Het is best een groot gebied. Weten jullie waar de kinderen meestal spelen?”
“Vaak voor de deur of in het centrum” zegt Muis.
“Flip speelt ook voor het huis, maar wacht eens even, hij speelt ook weleens op het Derde Ooster Pad. Hij kan daar zo lekker hollen.
De boswachter kijkt op de boskaart en zoekt naar het Derde Ooster Pad. Als hij het pad gevonden heeft,  zegt hij geschrokken:
“Dat is het pad naar het Duistere Moeras, als je daar de weg niet weet dan ben je meestal verloren.”
Ze zitten alle drie in hun eigen gedachten tot de vader van Flip zegt:
“Wat zitten wij hier nu nog, we roepen wat mensen bij elkaar en gaan op weg naar het Duistere Moeras.”
Even later gaan boswachter Gans en de heren Muis en de Haas samen met oom Johan, tante Clara Koe, dominee Kraai, meester de Uil en nog een paar die onderweg aansluiten op weg naar het Duistere Moeras.

Piepie en Flip schrikken wakker en zien dat het helemaal donker is geworden.
“O Flip, het is helemaal donker. Weet jij de weg terug?”
Flip schudt zijn hoofd en kijkt Piepie treurig aan.
“Het is allemaal mijn schuld. Mijn schuld is het allemaal.”
Samen gaan ze voor het bankje op hun knietjes zitten en bidden tot God.
“Lieve God, wij zijn verdwaald en weten de weg naar huis niet meer. Wilt U onze ouders de weg wijzen, zodat ze ons kunnen vinden?Ámen.
Ze gaan weer op het bankje zitten. Ze zien een nieuwsgierige kikker die heel hard kwaaak, kwaaaaaak roept.
Piepie tilt opeens haar hoofd op:
“Luister, ik hoor roepen. Dat is de stem van tante Clara Koe, die loeit overal bovenuit.”
Ook Flip hoort nu ook stemmen en roept heel hard:
“Hallo, wij zijn hier. Wij zijn hier bij het Duistere Moeras.”
Opeens zien ze de vader van Flip de hoek om komen hollen en vlak daarachter alle anderen. Boswachter Gans waggelt helemaal achteraan. Het is lang geleden dat hij zo hard heeft moeten rennen.
De kinderen worden in de armen gesloten, maar ook vermanend toegesproken. Vooral de vader van Piepie is boos en blij tegelijk.
Gezamenlijk gaan ze weer naar het centrum. Het is een flinke stoet die het marktplein opkomt lopen. Moeder Muis en moeder de Haas vallen elkaar huilend in de armen. Zij zijn ook boos en opgelucht tegelijk, maar vooral blij.

“s Avonds brengen papa en mama Piepie samen naar bed.
“Dat mag je nooit meer doen Piepie, zonder dat wij het weten ergens naar toe gaan. Wil je ons dat beloven?”
 Papa kijkt Piepie aan en die knikt schuldbewust van ja.
“Ik verveelde mij zo en ik was zo blij met mijn walnootskates dat ik niet meer goed nadacht. Vinden jullie Flip de Haas ook zo’n aardige jongen?”
Piepie kijkt haar ouders heel blij aan. Ze is vooral blij dat ze weer in haar eigen bed ligt en dat haar ouders bij haar bed staan.
Papa en mama geven haar een dikke knuffel en een nachtzoen.
Zacht lopen ze de slaapkamer uit.
Piepie vouwt haar handen en zegt:
‘ Lieve God, dank U dat wij zijn gevonden. Wij zullen het nooit meer doen. Morgen ga ik weer zoeven op mijn nieuwe walnootskates, hand in hand met Flip. Amen’
Met een glimlach valt ze al gauw in slaap.

Klaas van Eijbergen