|
Juni 2010
|
Geschreven door Klaas van Eijbergen
|
|
Bijbelverhalen
/ De verhalen van Piepie muis
|
|
Zoals jullie wel weten logeert Lambiek Grijze Muis, drie maanden bij Piepie Muis. Zijn moeder ligt in een “rustziekenhuis” en zijn vader, oom Guus een broer van de moeder van Piepie, kan niet voor hem zorgen. Lambiek zit in groep 2 bij juffrouw Loes de Poes. Zo nu gaan we verder met het verhaal.
Alle groepen gaan het schoolgebouw in en Lambiek loopt gedwee mee met groep 2. Eerst moeten de jassen en de rugzakken worden opgehangen in de gang, maar Lambiek loopt met jas en rugzak de klas in. “Ho, ho, wacht eens even Lambiek. Vergeet jij niet iets te doen op de gang.” Juffrouw Loes kijkt Lambiek aan. Maar Lambiek is zich van geen kwaad bewust. “De jas en de rugzak horen in de gang. Kastje 28 en de kapstok daaronder zijn voor jouw spulletjes in op te bergen. Ga dat maar eens gauw doen.” Iedereen in de klas begint met de voeten te stampen en door elkaar te praten, terwijl Lambiek op zoek gaat naar kastje 28.
“Ahum, ahum, wat heeft dit te betekenen?” Lambiek springt van schrik in de lucht en stoot zijn hoofd tegen kastje 27. Hij heeft meester de Uil niet horen aankomen.’ “Zit er nog geluid in dat hoofdje van jou?” “Neem mij niet kwalijk meester, maar ik schrok zo van u dat ik mijn hersens, neem mij niet kwalijk, mijn hoofd stootte aan dat kastje. Ik wist niet dat ik alles moest wegleggen en ophangen. In mijn school in het Bos van de Ardennen mogen wij alles meenemen, maar daar zijn ook maar vijf leerlingen, nu nog vier.” Meester de Uil aait hem even over zijn bol en loopt met hem mee de klas in. “Kijk eens juffrouw de Poes wat ik op de gang vind?” Lachend loopt meester de Uil weer naar buiten. “Ga jij maar naast Kobus Eend zitten, ja daar bij het raam.” Lambiek loopt naar het stoeltje toe naast Kobus en geeft hem een hand: “Goedemorgen, ik ben Lambiek Grijze Muis en ik.....” “Wacht daar even mee Lambiek, dan kunnen de anderen ook horen waarom je hier bent en hoe lang je blijft. Ja Hubke, wat is er aan de hand?” “Juffrouw, dat heeft u net toch verteld, hij heet Lambiek ...” “Ja, Hubke Lachduif, nu weten wij het wel. Kom maar allemaal in een kring zitten en dan mag Lambiek met zijn stoeltje in het midden zitten en ons alles over hem vertellen.” Er volgt een geschuifel met stoeltjes en Lambiek mag in het midden plaatsnemen. Net als hij wil gaan vertellen.. “Ahum, ahum, het is maandag en dan beginnen wij altijd met een gebed. Vandaag lees ik een citaat voor uit 1 Johannes hoofdstuk 5 vers 5 tot 12: ‘Wie de Zoon heeft, heeft het leven. Wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet.” Ik zou graag zien dat groep 6, 7, en 8 hier over verder gaan praten en de andere groepen, vragen aan de meester of juffrouw wat er bedoeld wordt. Ik wens jullie een goede week toe. Einde mededeling.” Iedereen kijkt naar juffrouw Loes en die begint aan haar uitleg: “Er wordt bedoeld dat er gekozen moet worden, Je kiest voor het leven of voor de dood. Je kiest voor Jezus de Zoon van God of je leeft in het leven en na de dood is alles voorbij. Vraag thuis aan je ouders maar of zij iets meer willen lezen van dat hoofdstuk. Ik geef jullie wel een briefje mee. Weten jullie wel ongeveer wat er wordt bedoeld?” Niemand zegt iets en kijken haar met vragende ogen aan. ‘Ik zal meester de Uil eens zeggen dat hij gewoon met een gebed moet beginnen. Wacht, ik zal meteen een aantekening maken in mijn agenda. Dit is een wereldschool en hier zitten ook niet gelovigen op school.’ “Zo, Lambiek, nu is het jouw beurt.” “Hij heeft alles al verteld juffrouw” Zegt Kobus Eend en alle andere kinderen knikken. “Dat is mooi, zet je stoeltje dan maar weer bij de tafeltjes en nu geef ik jullie allemaal een vel met plaatjes en jullie moeten mij dan vertellen wat er op dat plaatje staat.” Ze heeft intussen iedereen een blaadje gegeven. “Lambiek, vandaag beginnen we bij jou. Wat staat er op het eerste plaatje?” “Een aap juffrouw, dat is een dier dat niet in onze bossen voorkomt.” “Heel goed Lambiek, heel erg goed. Nu jij Kobus, wat staat er op het tweede plaatje?” “Een boom juffrouw.” Zo krijgt iedereen een beurt en het laatste half uurtje vertelt de juffrouw een sprookje over een gelaarsde kat. Een paar kinderen steken hun duim in de mond, zo gespannen zijn ze aan het luisteren.
Op weg naar huis vraagt Piepie aan Lambiek wat hij op school heeft gedaan. “Niets Piepie, helemaal niets.” Thuis vraagt tante Maria, de moeder van Piepie, ook aan Lambiek wat hij heeft gedaan op school. “Niets tante, helemaal niets. Ik wist alles al, dus heb ik vandaag niets bijgeleerd.” Ze moeten allemaal lachen om Lambiek, en als hij iedereen verbaasd aankijkt, moeten ze nog harder lachen. ‘Het is familie van mij, maar het blijven vreemde muizen voor mij.’ Lambiek loopt naar zolder en pakt een foto waar hij met zijn vader en moeder boven op een berg staat. De tranen lopen over zijn wangen en zacht snikkend zegt hij: “Wanneer komen jullie mij weer halen. Ik mis jullie zo.” Hij drukt een natte kus op de foto. Read more
Comments (0)
|
|
|
Geschreven door Holman, Alie
|
|
Knutselen
/ Bijbelverhalen
|
|

Dit leeuwenmasker kan gebruikt worden bij het verhaal van Daniël. Kinderen vinden het vaak erg leuk om een masker te maken. Kleur het geheel in en knip het uit, maak gaten in de zijstukken, doe vervolgens elastiek door de gaatjes en het masker is klaar. Wel nog even de ogen eruit knippen. Daarnaast kunnen kinderen nog een deel van de neus losknippen door de buitenlijn met een prikpen bijvoorbeeld open te prikken of even met een schaar inknippen, dan klapt de neus iets naar voren. Het is een beetje afhankelijk van wat kinderen zelf willen en mooi vinden.
DOWNLOAD WERKBLAD 
Read more
Comments (0)
|
|
|
Geschreven door Holman, Alie
|
|
Knutselen
/ Bijbelverhalen
|
|
Dit knutselwerkje hoort bij het verhaal van Daniël in de leeuwenkuil. Het is een algemeen bekend verhaal en het gaat vooral ook over vertrouwen. Vertrouw op God en Hij zal jou Zijn grootheid laten zien. Daniël bleef op God vertrouwen, Hij bleef bidden tot God en daarmee toonde hij aan God dat hij van Hem hield en dat God voor hem de enige echte God was. God beloonde Daniël, want toen Daniël gestraft werd vanwege zijn gebeden tot God en de mensen hem in de leeuwenkuil tussen de leeuwen gooiden, beschermde God Daniël en de muilen van de leeuwen werden gesloten, Daniël bleef ongedeerd tot grote verbazing van de koning.  Kleur de plaatjes in. Knip vervolgens de achtergrond met de twee leeuwen erop uit, knip buitenom. Knip ook het model met de twee leeuwen op het tweede vel uit en knip Daniël uit. Vouw de achtergrond in het midden op de vouwlijn en vouw de delen naar je toe zodat het geheel in een punt/hoek kan staan. Vouw het andere model met de leeuwen ook in het midden, maar ditmaal vouw je de delen van je af en vouw de plakstrookjes om naar achteren en plak ze op de halve cirkeltjes die op de achtergrond staan bij de voorpoten van de leeuwen. Doe wat lijm op de achterkant van Daniëls handen en plak Daniël met de handen tegen de achtergrond. Ik heb Daniël in het midden van zijn lichaam iets gevouwen zodat hij wat rond komt te staan en vervolgens hem voor de achtergrond langs geplakt. Nu staat Daniël tussen de leeuwen. (Zie foto). Kinderen kunnen er zelf van alles nog bij verzinnen, wat dacht je van een engel, of het hoofd van de koning die boven de achtergrond uitkomt?
DOWNLOAD WERKBLAD 
Read more
Comments (0)
|
|
|
Geschreven door Holman, Alie
|
|
Knutselen
/ Bijbelverhalen
|
|
Dit werkje kan gebruikt worden bij het verhaal van de wijze en de dwaze man. Het verhaal gaat over de twee mannen. Een man kiest de gemakkelijkste weg, hij bouwt zijn huisje gewoon op het zand, daar hoeft hij weinig voor te doen, hij hoeft niet te klimmen, hij hoeft niet te graven, het kost hem geen moeite. De eerste de beste plek die hij vindt om een huis te bouwen die gebruikt hij. Hij bouwt zijn huisje gewoon op het zand, heerlijk op het strand, hij kan de vissen zien zwemmen, hij kan schelpen zoeken en hij kan heerlijk zwemmen en zonnebaden, hij heeft overal aan gedacht… tenminste… dat dacht hij. De wijze man was toch net iets verstandiger, hij deed moeilijk, ja werkelijk moeilijk, hij zocht een goede plek, een rots waar hij zijn huisje op kon bouwen. Hij zou dus eerst moeten klimmen om op de rots te komen en vervolgens moest hij kijken of er een vlak stuk was om zijn huis op te bouwen en dan moest hij ook nog tot overmaat van ramp alle materiaal naar boven slepen om te kunnen beginnen…. Tjonge jonge wat een werk. Was dat echt zo slim?
 Ja hoor dat was heel slim, want het begon te regenen, het regende aan één stuk door en wat gebeurde er, het werd vloed. Dat betekende dat het water hoger en hoger kwam. Tja daar zat die onverstandig dwaze man op het strand met zijn mooie huisje. En het water kwam hoger en hoger en het zand begon weg te spoelen, het huisje zakte scheef en stortte al snel in. Weg was het huisje. Maar de wijze man hij kon gewoon toekijken hoe het water hoger en hoger kwam en hem gebeurde niets want hij had zijn huisje op een hoge plek gebouwd en op een hele veilige plek, boven op een rots. En als je als kind leeft in deze wereld dan kun je steeds de gemakkelijkste weg nemen om ergens te komen. Je kunt steeds alles heel simpel willen doen, gewoon meedoen met iedereen om je heen, gewoon leven zoals iedereen dat doet, lekker feestvieren, alles om je heen vergeten, niet eerst even nadenken of het verstandig is om iets op een bepaalde manier te doen. Misschien moet je net als die wijze man eerst even bedenken wat je het beste kunt doen, wat is de veiligste weg, hoe kom ik bij de Here Jezus? Is dat echt door alles maar te doen wat je zelf wilt, of moet je dan toch soms keuzes maken en je levenshuisje boven op de Rots bouwen. Die Rots dat is Jezus en als je je huis op Hem bouwt en luistert naar Zijn stem en doet wat Hij van je vraagt, dan is dat niet altijd de gemakkelijkste weg, niet altijd eenvoudig, maar wanneer het moeilijk wordt en het water omhoog komt dan mag je zeker weten dat je veilig geborgen bent, dat je je huis hebt gebouwd op de beste plek!!!! Dit knutselwerkje bestaat uit een basisplaat met daarop twee zandheuveltjes, water en een rots. Ik heb er twee huisjes bijgeleverd en twee poppetjes. Het ene mannetje leest de bijbel en het andere mannetje staat inmiddels te huilen, hij is geschrokken en weet niet meer wat hij moet doen, zijn huisje is scheefgezakt en spoelt weg. Kleur alles in, knip vervolgens de huisjes buitenom uit. Knip de modellen met de poppetjes erin ook buitenom uit. Knip nu in de huisjes de dikke lijnen open en vouw de voorkant van het huisje op de stippellijn naar buiten toe. Doe lijm op de plakstroken bij de poppetjes en plak ze achter hun huisjes, lijm vervolgens de huisjes op de juiste plek op het papier. Het goede huisje op de rots en het scheve huisje op het zand schuin het water in.
DOWNLOAD WERKBLAD 
Read more
Comments (0)
|
|
|
Geschreven door Holman, Alie
|
|
Knutselen
/ Algemeen
|
|
Ik moest de zondagschool voorbereiden n.a.v. Genesis 4:21. Wij hadden het al over de schepping gehad en kwamen bij het onderdeel muziek. In deze Bijbeltekst wordt Jubal de vader genoemd van de mensen die de citer en de fluit bespelen. Jubal maakte instrumenten en God zegende hem met talent daar ben ik zeker van. Er zijn vast wel kinderen op de zondagschool die enorm van muziek houden en die misschien zelfs een muziekinstrument kunnen bespelen. Het is heel mooi om daar dan verder op in te gaan, want het is heel bijzonder wanneer je muzikaal bent en ook wanneer je een talent hebt om instrumenten te maken, maar het is pas écht bijzonder wanneer je als een instrument in Gods hand gebruikt kan worden. God wil iedereen gebruiken ook dat kind dat misschien heel vals zingt. Muziek komt niet alleen uit je mond of uit je handen maar vooral ook uit je hart. Met muziek kun je God op een hele mooie manier grootmaken, maar als instrument in Zijn hand kun je Hem ook heel bijzonder dienen en grootmaken. Ik dacht bij de voorbereiding aan een gitaar. Mijn gitaar moet regelmatig gestemd worden, dit komt omdat ik er bijna nooit op speel, ook omdat mijn gitaar in een kamer staat waar het koud kan zijn. De gitaar wordt vals wanneer je er niet naar omkijkt en ook wanneer je ermee van de kou de warmte ingaat bijvoorbeeld. Het is de bedoeling dat je een gitaar stemt voordat je erop gaat spelen. Je kunt daar een stemfluitje voor gebruiken of een stemapparaatje. Ik gebruik een stemapparaatje die precies aangeeft of de toon van de snaar te hoog of te laag is en dan draai ik aan het juiste knopje om de snaar zo te stemmen dat de toon exact goed is. Zo krijgt elke snaar van de gitaar zijn eigen klank. Maar wanneer je de gitaar prima gestemd hebt en je weet niet welke snaren je in moet drukken om de juiste tonen eruit te halen dan zal het nog steeds niet mooi klinken en dan zal niemand er naar willen luisteren, dan stoppen ze hun vingers in hun oren en lopen weg. Je moet dus de juiste toon zoeken en de gitaar goed stemmen en je moet er bovendien ook goed op weten te spelen. Wanneer je prachtig kunt spelen en je doet dat op een vals instrument dan heb je nog steeds een probleem. God heeft de mensen een talent gegeven, wij mogen allemaal, iedere jongen, elk meisje ons talent voor Hem gebruiken. Tot een loflied voor Hem. Maar dat kan alleen als Hij ons mag gebruiken als een instrument. God heeft de Here Jezus gestuurd om de weg te wijzen, Hij geeft aan ons de goede toon aan, wij hoeven ons alleen maar af te stemmen op Hem. Jezus sprak geen onzin, Hij gebruikte geen rare woorden, Hij loog niet, Hij ging niet stelen, Hij deed de mensen geen pijn. Hij kwam om Gods woorden te brengen en Zijn liefde te laten zien. Hij wil dat wij Hem volgen en met Hem naar God toe gaan. God wil graag bij ons aan de knoppen draaien, Hij wil ons als een instrument op de juiste klank brengen en ons bespelen, zodat er een heerlijk, prachtig geluid uit ons komt. Geen valse noten, geen valse klanken, maar mooie zuivere klanken.
 Dit knutselwerkje bestaat uit twee gitaren. Print de gitaren uit op stevig (wit) papier (160 grams) en knip ze buitenom uit. Laat de kinderen inkleuren en versieren zoals zij het mooi vinden. Op elke gitaar staat een vouwlijn, maak daar een vouw en vouw de kleine vlakken naar je toe (ik heb zelf eerst de kleine vlakken naar achteren gevouwen en daarna terug dit was gemakkelijker omdat je de vouwlijn anders niet goed ziet en scheef vouwt). Het is de bedoeling dat de kleinste vlakken met de achterzijde op elkaar worden gelijmd, nu krijg je een gitaarkaart die kan staan. Daar plak je vervolgens de kaartjes met de teksten in. Deze kaartjes kunnen op gekleurd papier, maar oudere kinderen kunnen ook zelf de teksten erin schrijven, dingen die zijzelf bedenken over het onderwerp. (Vraag ze bijvoorbeeld: Wanneer ben je een instrument in Gods hand? Dan kunnen er dit soort antwoorden komen: Als ik andere kinderen help…! Als ik lief ben. Als ik van Hem vertel. De snaren heb ik er zelf met een lineaal opgetekend, maar dit kan ook met draad worden gedaan. Het is afhankelijk van de tijd enz.
DOWNLOADWERKBLAD

Read more
Comments (0)
|
|
|
Geschreven door Holman, Alie
|
|
Knutselen
/ Algemeen
|
|
Muziekinstrumenten zijn geweldig, je ziet tegenwoordig de mooiste instrumenten en je komt veel mensen tegen die een instrument kunnen bespelen of je ziet artiesten op de televisie die niet alleen prachtig kunnen spelen, maar ook heel mooi kunnen zingen. We zijn vast allemaal wel fan van iemand en we houden allemaal van een andere soort muziek. De ene persoon houdt van klassieke muziek en weer een ander houdt van Nederlandstalige liedjes. Zo is iedereen heel verschillend en zo heb je ook heel veel soorten muziek en heel veel verschillende instrumenten. God heeft niet alleen de dieren gemaakt en de vogels planten, vissen, de hemel en de aarde, maar God zorgde er ook voor dat er mensen kwamen die muziekinstrumenten konden maken. Jubal werd door God gezegend met een bijzonder talent, hij mocht muziekinstrumenten maken. Jubal werd de stamvader van allen die de citer en de fluit bespelen genoemd in genesis 4:21. Maar waar is muziek goed voor? Muziek is leuk, van muziek wordt je vrolijk, wanneer je verdrietig bent en je gaat luisteren naar een lied met een hele lieve troostende tekst, dan voel je je vaak al een stuk beter. Van muziek kun je ook rustig worden . Muziek kan eigenlijk heel veel doen in de harten van mensen en heel diep raken. David werd speciaal door de dienaren van Koning Saul opgehaald om muziek voor de koning te maken, want de koning voelde zich heel slecht, het ging niet goed met hem en natuurlijk kwam David en hij speelde harp voor koning Saul en weet je wat er gebeurde, de boze geest die in het hart van koning Saul was, die moest weg. De muziek had zoveel kracht dat de boze geest moest wijken. David was een eenvoudige jongen die door God gebruikt werd en God gaf David zijn talent om muziek te maken, God zegende David en daardoor kon David heel goed gebruikt worden door God. Muziek is heel belangrijk, muziek heeft kracht, muziek kan ons vrolijk maken en ons opwekken zodat we weer in beweging komen. Zonder muziek is het leven vast heel saai. God heeft de muziek gemaakt om Hem te loven en te prijzen. In de psalmen staat ook: Looft Hem met bazuingeschal, looft Hem met harp en citer, looft Hem met tamboerijn en rijdans, looft Hem met snarenspel en fluit. Zie je wel met hoeveel dingen wij God kunnen loven en hoe de bijbel daar steeds over vertelt? En wanneer je dan helemaal niet kunt spelen, geen enkel instrument voor jou geschikt is dan kun je lezen in de bijbel: Alles wat adem heeft, love de Heer. Dus iedereen, ook diegene die vals zingt, alles een ieder die adem heeft, nou dat hebben we toch allemaal. Zelfs al krijgen we maar een klein beetje lucht, loof de Heer. Ook zonder woorden kun je vanuit je hart muziek maken voor Hem. Muziek maakt blij, Hem loven en prijzen en Hem laten horen hoeveel je om Hem geeft is belangrijk. Laat Zijn muziek klinken om jou heen, laat ieder het horen dat jij een loflied brengt aan God. Gebruik de muziek voor God, je zult geen medailles winnen, geen gouden platen, maar zeker wel een zuiver hart ontvangen en plaatsje bij Vader. Wanneer je dan nog even denkt aan de hemel en hoe het daar zijn zal, dan kun je je geen hemel voorstellen zonder muziek, zonder lofprijs, zonder aanbidding. Wat zal het daar een feest zijn, wij mogen nu al wat van die hemelse vreugde laten horen en zien!
 Print de onderdelen buitenom uit op stevig karton bijvoorbeeld 160 grams. Ik heb de gitaarkast op een andere kleur karton geprint. Dit geeft een mooier effect. Vouw het blanco-vlak aan de gitaarhals naar achteren en plak het vast, dit geeft extra stevigheid. Plak de losse onderdelen op de juiste plaatsen op de gitaar (over de onderdelen die ik er op heb getekend). Laat de kinderen de gitaar mooi versieren wanneer daar nog tijd voor is en lijm vervolgens snaren op de gitaar. Voor de snaren heb ik gewoon met het lijmbusje lijnen getrokken, steeds een paar centimeter vanaf het punt waar het begin of einde van de snaar moest worden geplakt. Maar het heeft wel even wat droogtijd nodig. Ik heb wat sterkere lijm gebruikt zodat het sneller bleef zitten, maar pas op voor de kleding van de kinderen!!!!
DOWNLOADWERKBLAD 
Read more
Comments (0)
|
|
|
Geschreven door Klaas van Eijbergen
|
|
Bijbelverhalen
/ De verhalen van Piepie muis
|
|
Vanmorgen zitten er vier aan de ontbijttafel bij de familie Muis. Papa Muis, mama Muis, Piepie Muis en...Lambiekske Grijze Muis. Zoals jullie nog wel weten is Lambiekske een neefje van Piepie en is gisteren door oom Guus, de vader van Lambiekske, met de Ganzenexpress helemaal uit de Ardennen naar het Grote Hazelbos gevlogen. Zijn moeder, tante Liesje, is een zuster van mama Muis en moet drie maanden naar een ziekenhuis. Zo nu zijn we weer op de hoogte en gaan wij eens kijken hoe het verder gaat aan de ontbijttafel.
“Zo, Lambiekske, lekker geslapen?” Mama kijkt haar neefje liefdevol aan. Ze heeft ook medelijden met hem, drie maanden in een vreemde omgeving en ook nog eens naar een vreemde school. O, school, natuurlijk moet zij Lambiekske de eerste keer naar school brengen en even met juffrouw Loes de Poes praten. Guus heeft allemaal werkstukjes en schriftjes van de school in de Ardennen meegegeven. Die zal ze dan aan juffrouw de Poes geven. “Mama, slaap je?” Piepie schudt aan de schouder van haar moeder en kijkt haar een klein beetje bang aan. “Lambiekske heeft al drie keer verteld dat hij lekker geslapen heeft.” “Tante Maria, oom Rinus en Piepie, willen jullie mij alstublieft Lambiek noemen. Ik zit al in groep 2 en in maart word ik al zeven jaar. Alleen papa en mama noemen mij Lambiekske.” Mama Muis staat op en slaat een arm om haar neefje heen en zegt: “Natuurlijk knul, voortaan zeggen wij allemaal Lambiek en ik zal ook tegen jouw nieuwe juffrouw zeggen dat jij Lambiek Grijze Muis heet.” Papa en Piepie knikken allebei met volle mond en als papa zijn mond leeg heeft zegt hij: “Welkom in huize Muis, Lambiek.” Lachend eet iedereen verder. Na het eten leest papa psalm 120 voor dat gaat over de reis door je leven. Elke dag van een mens leidt ergens heen, dus elke reis heeft een doel voor de mens om die reis te maken. Als iemand tijdens die reis God vraagt om hulp, zal hij of zij altijd geholpen worden. Daarna vouwen ze de handen en danken God voor deze maaltijd en vragen ook of Hij op Lambiek wil passen, die zo ver van huis is. Op het eind zeggen papa, mama en Piepie: “bedankt voor deze spijzen, amen” Lambiek zegt nu ook: “Amen.”
Er wordt op de achterdeur geklopt en de buurjongen, Cas de Muis, komt binnen gewandeld. Hij is bruin geworden tijdens zijn vakantie in het Spaanse Bos. “Goedemorgen allemaal, wat zie ik nu Piepie, ben ik even weg heb jij meteen een nieuw vriendje en die komt ook nog mee ontbijten? Mooi is dat.¨ Hij kijkt net alsof hij beledigd is, maar ondertussen glimmen zijn oogjes van pret. “Natuurlijk heb ik geen nieuw vriendje en jij bent mijn buurjongen Cas, niet mijn vriendje. Ik zal je even voorstellen aan mijn neefje. Lambiek, dit is mijn buurjongen Cas de Muis en Cas dit is mijn neefje Lambiek Grijze Muis.” De beide jongens geven elkaar een hand en Cas gaat op het bankje bij de houtkachel zitten. “Jongen wat ben jij bruin geworden in de vakantie. Ik zou je haast niet herkennen.” Papa Muis kijkt Cas lachend aan en deze begint te vertellen over de mooie vakantie. Mama zegt dat hij dat vanmiddag maar moet doen, wat zij gaat met Lambiek mee naar de Alle Dieren School ¨ “Jazeker, want het is zijn eerste keer op een vreemde school.” “Mama, Lambiek kan toch met Cas en mij mee lopen?” Piepie kijkt haar moeder vragend aan. Maar moeder schudt haar hoofd en is al druk bezig om de ontbijtboel op te ruimen. Afwassen doet ze wel als ze straks weer thuis is. Papa geeft zijn vrouw en Piepie een zoen en Lambiek krijgt een aai over zijn bol en dan loopt hij naar buiten waar Piepie zoals altijd zijn fiets al heeft klaargezet.
Even later lopen mama en de kinderen over het Grote Pad naar school toe. Ze komen niemand tegen en zijn daarom ook al vroeg op het schoolplein. Mama loopt met Lambiek de school in en Piepie en Cas rennen naar een groep klasgenootjes die om Wimpie Lachduif staan. In de school komt meester de Uil hen tegemoet en loopt mee naar de klas waar groep 2 zit. Mama Muis praat hem alvast even bij en geeft hem alles over de oude school van Lambiek. Juffrouw de Poes zit in de klas haar nagels te lakken. “Ahum, ahum,” kucht meester de Uil, doen wij dat niet gewoon thuis juffrouw de Poes?” Van schrik laat juffrouw de Poes de nagellak vallen en een rood streepje loopt richting het raam. “Neem mij niet kwalijk meester de Uil, het zal niet meer gebeuren.” De meester wuift even met zijn hand en zegt: “U krijgt een nieuwe leerling in de klas,” hij legt even zijn hand op de schouder van Lambiek, “dit is Lambiek Grijze Muis en hij komt drie maanden naar onze school. Dit zijn de resultaten van zijn school in de Ardennen.” Juffrouw de Poes is weer bijgekomen van de schrik en gaat op haar hurken zitten voor Lambiek en zegt: “Zo jij bent Lambiek Grijze Muis.” “Ja juffrouw,” zegt Lambiek gedwee en kijkt even rond in deze vreemde klas. Wat een hoop tafeltjes en stoeltjes. Bijna net zo veel als op de hele school thuis. “Kom," zegt de juffrouw, "gaan we even naar het schoolplein, kun je meteen kennismaken met de andere kinderen van groep 2.” Ze pakt de hand van Lambiek en loopt met hem naar buiten en op het schoolplein loopt ze naar een groep kinderen die daar touwtje springen en knikkeren. Wat veel kinderen lopen hier rond, denkt Lambiek. “Kinderen, luister eens, dit is Lambiek Grijze Muis en hij komt voor drie maanden bij ons in de klas.” De kinderen stoppen met hun spel en komen om Lambiek staan. Even later gaat de bel en Lambiek wil zo naar binnen lopen. Vlug rent Piepie naar hem toe en zegt: “Je moet bij jouw groep blijven en samen met de groep naar binnen gaan.” Wat een gedoe, denkt Lambiek, als hij terug loopt naar groep 2.
Piepie ziet dat Lambiek met zijn groep naar binnen loopt en zucht van opluchting. Wat gaan we allemaal nog met Lambiek beleven. Read more
Comments (0)
|
|
|
Allernieuwste kleurplaten
|
| |