Afdrukken
Categorie: Kerstverhalen
Hits: 8404

In 1994 gaven twee Amerikaanse vrijwilligers gehoor aan een oproep van het Russische Ministerie van Onderwijs om op een aantal scholen en instituten te praten over de Bijbelse moraal en ethiek.

Eén van de instellingen die ze bezochten, was een weeshuis met zo'n honderd verwaarloosde en mishandelde straatkinderen.

Aangezien het bijna kerstmis was, vertelden de vrijwilligers Het Kerstverhaal.

Dat hadden de meeste kinderen nog nooit eerder gehoord.

Iedereen zat dan ook aandachtig te luisteren naar het verhaal van Maria en Jozef, die geen plaatsje in de herberg konden vinden en uiteindelijk onderdak vonden in de stal, waar het kindje Jezus geboren werd en door Maria in de kribbe werd gelegd.

Na afloop van het verhaal besloten de vrijwilligers dat dit voor de kinderen een mooie gelegenheid was om wat te gaan knutselen en Het Kerstverhaal uit te beelden.

Ze gaven alle kinderen wat gekleurd karton om een kribbe te maken en een geel papieren servetje voor het stro.

Het kindje Jezus werd uit vilt geknipt en voor het dekentje kregen ze nog wat lapjes.

De kinderen gingen enthousiast aan de slag en de vrijwilligers gaven hier en daar wat aanwijzingen en kwamen tenslotte bij de zes jaar oude Misha.

Hij was al klaar met het kunstwerk.

Maar wat was dat ?....

In de kribbe lag niet één kindje... nee, er lagen er twee.

De vrijwilliger vroeg : "Waarom heb je dat zo gedaan ?"

Misha deed zijn armen over elkaar, trok een gewichtig gezicht en gaf heel serieus zijn versie van Het kerstverhaal.

Hij herhaalde het hele Kerstverhaal.

Ofschoon hij pas zes was en het verhaal vóór die bewuste dag nooit eerder gehoord had, kon hij alle details nog heel goed navertellen, precies zoals het hem verteld was.

Tenminste, tot op het moment dat Maria het kindje in het kribbetje legde.

Toen begon zijn verhaal een eigen leven te leiden.

"Het kindje Jezus keek mij aan", zei Misha heel ernstig.

Hij zei, "Misha, heb jij wel een plaatsje om te slapen ?"

Ik vertelde hem, dat ik geen papa en mama had en dat ik nergens een huisje had.

Jezus zei toen dat ik maar bij Hem in de kribbe moest kruipen.

Maar ik vertelde Hem, dat dat niet ging, want ik had helemaal geen cadeautje voor Hem meegebracht zoals iedereen had gedaan.

Maar ik wilde eigenlijk heel graag bij Jezus blijven, dus ik dacht heel hard na of er misschien toch niet iets was wat ik Hem kon geven.

Toen vroeg ik aan Jezus : "Als ik Je warm houd... is dat misschien een mooi geschenk ?"

Jezus zei toen tegen me : "Dat is één van de mooiste geschenken die Ik gekregen heb."

Toen klom ik dus ook in de kribbe en hield ik Jezus warm.

Hij keek me aan en zei dat ik voor altijd bij Hem mocht blijven.

Toen kleine Misha zijn verhaal beëindigd had, stonden er traantjes in zijn ogen, die langzaam over zijn wangetjes biggelden.

Toen sloeg hij zijn handjes voor zijn ogen en liet zijn hoofdje huilend op tafel zakken.

Maar van binnen was het bij Misha warm, want Hij had Iemand gevonden, die hem nooit zou verwaarlozen en "voor altijd" bij hem zou blijven.

 

Schrijver verhaal mij onbekend.

Verhaal komt van: www.activatednederland.nl.